برداشت از پیشینه طرح ها در حوزه معماری به عنوان امری رایج، از یک سو دچار تابوی «تقلیدی بودن»، و از سوی دیگر دچار اتهام «بدعت گذاری» است. در این زمینه تاکنون به سه مسئله «استخراج دانش کاربردی از پیشینه ها»، «تعریف برداشت صحیح از پیشینه ها» و «ابهام زدایی از تفاوت آموزشی و تحقیقی بودن مطالعه موردی» پرداخته شده است. آنچه همچنان معنای «برداشت صحیح از پیشینه های معماری منظر» را نیازمند تحقیق بیشتر می کند، اجتناب ناپذیری تفسیر به واسطه نقش فاعل شناسا در معماری منظر است. پرسش تحقیق حاضر این است که اجتناب ناپذیری تفسیر چه تاثیری بر معنا و روش برداشت صحیح از پیشینه های معماری منظر دارد؟ هدف این تحقیق، کاهش موانع نظری است که می تواند توان تولید دانش این دیسیپلین را دچار اختلال کند. برای این کار، ابتدا مفهوم «تولید دانش» تدقیق می شود. سپس «شرایط پیشینه ها به عنوان منبعی از دانش» از یک سو و «شرایط محقق به عنوان فاعل شناسای مداخله گر» از سوی دیگر به عنوان مولفه های تشکیل دهنده «برداشت» در قالب چارچوبی نظری تدوین می شوند. در نهایت موضع معماری منظر در مقایسه با این چارچوب تبیین می شود. نتایج نشان می دهد برای تولید دانش در دیسیپلین معماری منظر می توان-علاوه بر چهار شکل برداشت «بی قاعده»، «سطحی»، «عمیق» و «ساختاری» که در تحقیقات گذشته برای معماری تبیین شده است-به سطح دیگری از برداشت به شکل «پیوستاری» نیز توجه داشت. سطحی که به کمک دو فن «سه سویه سازی» و «تبلور»، می تواند افق های تازه ای در معماری منظر برای مواجهه با مسایل دارای تعدد تفسیر فاعل شناسا، و تامین اعتبار یافته ها باز کند.

طراحان منظر از منابع مختلف برای ایده پردازی الهام می گیرند. یکی از منابع الهام معماران منظر، آثار گذشته است. با توجه به رواج بهره گیری از آثار سایرین در طراحی دانشجویان، این سوال مطرح است که چگونه می توان دانشجویان معماری منظر را در جهت بهره گیری صحیح از مصادیق در ایده پردازی هدایت کرد. در این مقاله ابتدا به کمک نظرات سایر محققان، انواع منشا ایده پردازی معماری منظر به صورت منابع الهام درونی و بیرونی مورد بررسی قرار می گیرد و جایگاه الهام از مصادیق در بین سایر منابع شناخته می شود. سپس به کمک تئوری برداشت ساختاری، انواع برداشت در قالب چهار نوع برداشت ساختاری، برداشت سطحی، کپی برداری، و استعاره معرفی می شوند. آنگاه راهکارهای سایر محققان در جهت رسیدن به برداشت صحیح در آموزش معماری منظر مورد بررسی قرار گرفته و راهکارهایی شامل انتخاب نمونه مناسب، شناخت برداشت صحیح، و تمرین برداشت صحیح ارائه خواهد شد. نتایج این تحقیق نشان می دهد که آموزش معماری منظر در جهت توانمند ساختن دانشجویان برای برداشت صحیح راه دشواری پیش رو دارد و علاوه بر اینکه دانشجویان باید برداشت صحیح را تمرین کنند، مدرسان منظر نیز باید در این خصوص آگاهی های لازم را داشته باشند.

در میان عالمان امامی مذهب کسانی بوده اند که به طبرسی شهرت داشته اند. برخی از محققان بر این نظرند که واژه طبرسی را باید به فتح طاء و سکون باء خواند، زیرا این واژه نسبت به طبرس را افاده می کند که معرب تفرش، شهری بین کاشان و اصفهان است و نباید آن را منسوب به طبرستان دانست، چرا که منسوب به طبرستان، طبری و یا طبرستانی است. در مقابل محققان دیگری بر اساس منابع جغرافیایی و تاریخی و قواعد ساخت واژه نشان داده اند که طبرسی را باید به فتح طاء و باء خواند؛ زیرا نسبت به طبرستان را افاده می کند و در واقع نسبت صحیح آن است.

در این مقاله، گراف های دوری صحیح چند بخشی ICG (n, D) از مرتبه دلخواه n، که n عدد صحیح مثبتی است را مشخص می شود. در اینجا ICG (n, D) گرافی است که رئوس آن اعضای گروه است و یال های آن مجموعه می باشد و D مجموعه ای از مقسوم علیه-های مثبت عدد صحیح n است. این دسته از گراف ها را به دلیل فرم مجموعه یال های آن، گراف های ب. م. م نامیده می شود. گراف دوبخشی G گرافی است که مجموعه رئوس آن را بتوان به دو زیرمجموعه X, Y طوری افراز کرد که هیچ دو رأسی در X و هیچ دو رأسی در Y مجاور نباشند. گراف دوبخشی را کامل گفته می شود هرگاه هر رأس در X، به تمام رئوس Y متصل باشد. این گراف را با نمایش داده می شود اگر و. گراف های چند بخشی، نیز مانند گراف دوبخشی تعریف می شوند.